Wat vliegt de tijd! Dit is al weer de laatste volle dag van onze vakantie! Na de vermoeide dag van gisteren moesten we weer een beetje op adem komen. We begonnen dus maar goed met een uitgebreid ontbijt en wat spelletjes. Frans en ik gingen naar de supermarkt, de grote Rewe. We vonden snel wat we nodig hadden, pinden en wilden bij de bakker die bij de Rewe inzit, ook broodjes en wat lekkers voor bij de koffie pinnen. Maar daar kon je niet pinnen! En wij hadden alleen maar plastic geld bij ons..
Pinnen kon bij het Stadhuis, 500 meter verderop. Dus ik heen en weer terwijl Frans over onze nog niet aangekochte Bienenstichs waakte. Of hij mij niet ff kon bellen waar ik bleef… Grrrr. Nou ja uiteindelijk gepind en de broodjes en het gebak afgerekend. En na de spelletjes en het lekkere gebak gingen we er nog even op uit
Helma had het klooster van Sint Michael gezien. Althans de ruïnes ervan. En die lagen net ten noorden van Heidelberg in de bossen. Mijn Google Maps zei dat het ongeveer 30 minuten rijden was. Maar langs een route.. Eerst al een weg voor alleen aanwonenden. Daarna een weg over een zandpad de bergen in. We vertrouwden er niks van en bekeken een andere app. Die stuurde ons langs de hele andere kant de berg op. En hoe dicht we ook via de juiste weg bij het klooster kwamen, mijn Google Maps bleef ons maar de andere kant opsturen.
Gelukkig bereikten we uiteindelijk de parkeerplaats en daar zagen we wat stapeltjes stenen en een uitkijktoren staan. We keken elkaar aan. Was dit het nou? Hadden we daar al die moeite voor gedaan? Het uitzicht was mooi en we liepen terug richting auto. Frans en ik wisten al dat er nog meer te zien was, maar Helma en Niek hadden echt de grootste lol met wat later bleek het Sint Stefanskloster.
Gelukkig was er echt nog meer te zien en wel iets heel indrukwekkends. We kwamen terecht bij Freilichtbühne ‘Thingstätte’. Dit amphitheaterachtige construct is gebouwd begin jaren 30 en er werden veel naziprogandabijeenkomsten georganiseerd. Er was plaats voor zo’n 20.000 toeschouwers! Je kwam via de achterkant van het theater binnen en stond gelijk op het toneel recht tegenover de stijle tribunes. Het was een raar idee om daar te staan en te beseffen welke toespraken daar gehouden moeten zijn en hoe de mensen daarop moeten hebben gereageerd. Een surreëel contrast met de mooiste stille omgeving.
Frans en ik (met Niek het eerste deel ook) beklommen de trappen en liepen nog een stukje verder naar het echte klooster van Sint Michaël. De ruïnes hiervan zijn ook vrij toegankelijk en er zijn overal bordjes geplaatst met wat het doel van de ruimte vroeger was. Daarnaast was er een mooi uitzicht over de omgeving. Al met al zeker de moeite waard en het geheel werd afgesloten met een drankje op het terras.
Deel twee van de middag werd besteed op de midgetgolfbaan in Eppenheim. Wat hebben we daar samen gelachen en elkaar zowel positief als negatief verbaasd. Met name Helma, die eerst deed alsof ze er niks van kon en later de ene goede bal na de andere sloeg en zelfs een hole in one maakte. Uiteindelijk haalde zij evenveel slagen als Frans, die sowieso goed op dreef was, maar net de laatste holes zijn voorsprong uit handen gaf. Het was een tijd geleden dat ik dit gedaan had, maar toch is het altijd leuk om samen zo een uurtje bezig te zijn.
Als plan wilden we Helma en Frans meenemen naar de Griek. We hadden er een gezien in Wiesenbach. We belden om te reserveren maar er werd steeds niet opgenomen. Op Google stond wel open. En op Facebook ook. Maar geen gehoor. Tot Niek een berichtje vond op hun Facebookpagina waar op stond dat ze twee weken met verlof waren. Natuurlijk! Maar hierdoor kwamen we wel terecht bij Korfu bei Theo in Bammertal. En dit was echt top. We zaten eerst buiten op het terras, maar toen de hoofdgerechten besteld waren, moesten we verhuizen naar een andere tafel anders zou alles er niet op passen. Dat was niet voor niets! Wat ontzettend veel kregen we en wat was het lekker. Zeker een aanrader als je in de buurt bent! We kregen nog een koffie van het huis en besluiten nu deze fijne dag met nog maar eens een spelletje (Cluedo, Catan, Qwixx, Tienduizenden, Mexxen, Incognito, we spelen wat af)!
En daarmee is een einde gekomen aan deze mooie reis. Morgen rijden we weer terug naar Nederland. Hopelijk hebben jullie weer een beetje mee kunnen genieten van onze avonturen.
Italië 2020
Dag 1 – Bestemming onbekend
Dag 2 - Kleurrijk en nat Innsbruch
Dag 3 - Tante Gert en de Olympsche gedachte
Dag 4 - Italië here we come!
Dag 5 - Zeker geen vruchteloze expeditie
Dag 6 - Luieren, of toch niet...
Dag 7 - Een jok- en fopfiets en houten billen
Dag 8 - Klinkende glazen en rammelend bestek
Dag 9 - Van Panarotta naar Panna cotta
Dag 10 - Campinggas(ten) on tour
Dag 11 - Treinen naar Trento (waarom het ov in Italië zo goedkoop is)
Dag 12 - Inpakken en door...
Dag 13 - Saai Sankt Johann en karaktervol Kitzbühel
Dag 14 - Diepe dalen en enorme hoogtepunten
Dag 15 - Koeiencorso en Speedy Gonzalez
Dag 16 - Uren in de rij voor een trio
Dag 17 - Om door een ringetje te halen
Dag 18 - Happy Heidelberg
Dag 19 - Indrukwekkende plekken
















0 reacties