Vijfitg tinten grijs, dat is zo’n beetje de samenvatting van deze dag. Al hebben we ook zo nu en dan nog de zon gezien. Toch hebben we nog weer een spannend verhaal te melden en wel van gisteren tijdens het eten. Ook hebben we vanmiddag een heerlijk plekje gevonden om met deze dag te dealen.

Gisterenavond hebben we gegeten bij ons inmiddels haast vaste adres Bane 1, het restaurant van onze gastvrouw Sonja. De Limburgers die voor ons als taxi hadden gefungeerd de dag ervoor, waren er voor het laatst. We besloten met hen samen te gaan eten. Niek en ik bestelden dezelfde pasta curry als voorgerecht, door Niek reeds eerder deze week als lekkerste pasta uitgeroepen. Daarbij natuurlijk een fles overheerlijke Alexandrië-wijn, wit ditmaal. We zaten heerlijk gezellig te tafelen en te kletsen tot opeens…

Piepende banden en een hoop geschreeuw voor het restaurant op straat. Nieuwsgierig als wij niet zijn keken wij direct op. Ik kon me gelukkig wel bedwingen en blijven zitten. Op straat stond een klein rood autootje stil, klemgereden door twee BMW’s. Hier zagen we jongelui uitstappen die richting de vrouw (ja echt!) in de rode auto liepen en schreeuwen. Ze namen een dreigende houding aan en blokkeerden haar de weg. Zij gaf echter gas en de jongens voor de auto moesten aan de kant springen. Dat duurde niet lang, want de BWM stond er nog voor. Die scheurde ineens met piepende banden weg. De jongens stonden weer voor de vrouw. Zij gaf opnieuw een beetje gas, waardoor de jongens wederom aan de kant moesten springen. Dit maakte hen alleen maar bozer. Een van de jongens gooide zelfs een voorwerp hard aan de auto. Maar doordat de jongens aan de kant waren gesprongen, kon de vrouw erlangs. Zij gaf gas en scheurde er ook met piepende banden vandoor. De jongens sprongen in de tweede BMW die de achtervolging inzette. Daar achteraan spoot ineens ook een jeep weg, achter de rest van de hardrijders aan. Iedereen in Peshtani was van de leg. De toeristen op de boulevard keken verdwaasd in het rond. Ook wij keken elkaar onthutst aan. Onze gastvrouw sloeg een kruisje: “Mami Mia”.

We sliepen enigszins uit. De verwachting van buienradar was vandaag ruim 16 mm regen. Gisteren zou het ook de hele dag regenen, maar hadden we geen druppel gezien. Hoe zou het vandaag zijn? Ook vanmorgen was het vooral bewolkt en grijs. In vele tinten, dat wel. Om toch iets te ondernemen, lieten we ons door Taxi Daniël afzetten bij een hotel aan het begin van Ohrid. Daar lag nog een cache en van daar konden we over de boulevard naar Ohrid lopen. Zo goed ging dat echter niet…

Nadat we de cache snel opgepikt hadden, onderweg de verschillende hotels, zowel modern als vervallen hadden bekeken en langs een zwaar bewaakt landgoed gelopen te zijn waar zelfs geen foto’s mochten worden gemaakt (wat we dus ook maar niet gedaan hebben), kwamen we over het gedeelte van de boulevard waar beach clubs waren. Bij beach club Cuba Libre zag het er erg gezellig uit. Het was kwart voor twaalf, dus nog te vroeg voor een cocktail. Maar een koffie kon vast ook.

We ploften neer op heerlijk relaxte barkrukken en bestellen de koffie. Er werd heerlijke muziek gedraaid, we werden omgeven door een haast drogerend geroezemoes en we raakten onder invloed van de ontspannen sfeer die er heerste. Dat maakte dat we om kwart over twaalf toch maar besloten een cocktail te bestellen. De daiquiri was heerlijk. Ook de lunch en nog cocktail (de blue frog) werden besteld. Wij zaten heerlijk te genieten toen het rond kwart voor twee toch ging regenen. En bleef regenen. En ging onweren. En bleef onweren. Voor ons geen probleem. Wij zaten overdekt en prima. We kregen allerlei leuke toekomstplannen, zoals het beginnen van een reisblog of het starten van een beach club in Nederland. Prins Sanders Travels of Beach Club Le Prince, ziet u het al voor zich?! Ook kwamen we aan het spelen met de fotobewerkingsopties van onze telefoon. Gezien het slechte weer zijn we hier vanmiddag maar mee doorgegaan. Het resultaat is voor een deel bijgevoegd, soms ook met de originele foto erbij om u een idee te geven.

De taxi terug vanaf Ohrid was in de regen vrij snel gevonden en in ons mooie appartement wachten we nu af of het nog droog wordt vandaag. Voor morgen staat een spannende dag op het programma. We gaan dan het Macedonische verkeer zelf onveilig maken (voor zover het dat nog niet is). Voor straks: fijne avond!

Dag 11 < – > Dag 13

Macedonië 2018
Dag 1 – Aankomst
Dag 2 – Pinnen in Ohrid
Dag 3 – Eerste ontdekkingstocht
Dag 4 – Extreme rustdag
Dag 5 – Het strand van Bane 2
Dag 6 – Sveti Naum
Dag 7 – Albanië
Dag 8 – Wandeling naar Struga
Dag 9 – Macedonisch leren eten
Dag 10 – Nationaal park Galicica
Dag 11 – Spelletjes en lezen
Dag 12 – 50 tinten grijs of wild-west-taferelen
Dag 13 – Met de huur-auto op pad
Dag 14 – Moussaka en Baklava
Dag 15 – The end