Om kwart voor zeven werd ik wakker. Ik moest naar het toilet. Maar toen ik buiten kwam, was het zo mooi, dat ik gewoon even in het gras ging zitten om over het meer uit te kijken en een paar foto’s te nemen. Toen Niek ook wakker was, maakte hij een heerlijke omelet met aardappel, spek en ui voor ons op ons mooie eenpittertje. Ondertussen zochten we via internet op hoe het met de trein werkte. Deze vertrok om 9.56 uur vanuit San Cristoforo, bijna 2 kilometer lopen. Het was kwart over negen en het ei lag net op het bord… dus snel de maaltijd verorberd, spullen gepakt en in ganzenpas richting station. Oh ja, bij het spullen pakken gooide Niek mij ineens een mondkapjes toe. Míj́n Achterhoekse vlag mondkapje. Waarover Niek gisteren schreef dat ik alles kwijtmaak. Wat bleek: Niek had hem in zijn broekzak gestopt! Reizen met het openbaar vervoer is in het buitenland nog bijzonderder dan een parkeerplaats vinden. En zeker na onze vorige ervaring in Italië toen de stempelautomaat mijn kaartje opslokte. Dus vol spanning stonden we voor de kaartjesautomaat. Maar die kan nu in het Engels en je kunt betalen met NFC, dus dit ging allemaal prima. Toen het afstempelen. Het kaartje goed vasthouden en op allerlei manieren in het gleufje van de stempelmachine en ineens.. Ja! Een krakend geluidje gevolgde door een vrolijk ‘Pling pling’ geluidje én een groen lampje. Ready to go en nog ruim voor 9.56 klaar! Toen kwam de trein, van de verkeerde kant! Normaal vinden we dat niet erg, maar als we naar Trento willen is dat wel lastig. Meer dan een kwartier vertraging! 😂 Uiteindelijk stapten we, een kaartjescontrole overleefd hebbende, uit bij station Trento Vilazzano, een soort Wehl of Gaanderen van Doetinchem maar dan met veel hoogteverschil. We klommen eerst naar de mooie Villa de Mersi met een mooi parkje eromheen. Van daar liepen we, weer fors klimmend naar het Santuario Madonna di Loreto. Beiden plekken waren mooi, maar de caches vonden we niet. We daalden weer af naar de zuidkant van de stad met enorme villa’s tegen de heuvels en prachtige uitzichten op de stad Trento. Via een enorme verlaten kerk (proprieta private, echt een Ilse-plekje) zetten we na bijna 10 kilometer gelopen te hebben eindelijk koers richting het oude centrum van Trento. Trento, gelegen aan de rivier de Adige, heeft ruim honderdduizend inwoners, maar het centrum is relatief klein. Er staan talloze prachtige panden en ‘palazzi’. Het mooiste stukje was van de indrukwekkende Cathedraal van San Vigilio door de Via Rodolfo Belenzani met al zijn paleizen, de Via Roma en de Via Vittorio Alfreri naar het Piazza Dante, een ruim park met een enorm beeld van de grote denker zelf. Overigens zijn er meer straten en pleinen in deze stad naar beroemde oude Italianen vernoemd, zoals de Guiseppe Verdistraat. We wandelen ook naar een moderne wijk genaamd ‘Le Albere’ met daarin ook ‘Palazzo felle Albere’ gelegen direct naast het stadion van AS Trento. Wat is dat een oude meuk by the way! Maar het wijkje ernaast is enorm hip en fris met veel groen. Bijzonder! Door een tunnel onder het spoor kwamen we op de Via Card. Cristoforo Madruzzo. We zagen veel bloemenstalletjes. En al snel bleek waarom. Aan weerszijden van de weg lag een enorme begraafplaats. We keken onder de indruk toe. Overigens is het beeld van bovenaf van Google Maps van deze begraafplaats (Cimiterio Monumentale di Trento) ook bijzonder! Nu, na ruim 15 kilometer, hadden we wel een terrasje verdiend met zo’n lekker borrelplankje. We bestelden er Spritz bij. Niek met Passoa en ik met Groene appel (Trento style). Heerlijk fris! Maar helaas moesten we weer in de benen en de trein halen. Het kaartje kopen ging nu vast makkelijk. We typten het station in: San Chr.. Niks. Chr.. Niks. S. Chr… weer niks. Kijken op Google Maps. Oh ja. Het is San Cristoforo, zonder h. San Cr… weer niks!! 🤯 het bleek uiteindelijk S. Cristoforo. Toen hadden we snel twee kaartjes. En het perron vinden lukte ook, perron 1, hoe moeilijk kan het zijn. Bleken er 2 perrons 1 te zijn!! En nadat we bijna in de verkeerde trein waren gestapt, stapten we op het andere perron 1 in. Deze trein had echter een ander nummer dan we moesten hebben. Maar hij vertrok wel op tijd. Niek keek op Google Maps. “Hè, de trein rijdt de verkeerde kant op!” Tja, op Google Maps schijnt de trein niet netjes de spoorlijn te volgen als Google de route aangeeft. Gelukkig maar, we zaten toch goed en toen veranderde ook in de trein het nummer naar het juiste voor ons. En we kwamen zonder al te veel stress een half uur later weer in San Cristoforo aan. Althans, dat was de bedoeling. Maar het liep natuurlijk weer anders. We arriveerden op station Pergine Valsugesa, het laatste station voor we in San Cristoforo zouden aankomen. Zouden. Want de conducteur kwam naar ons toe om te vertellen dat de trein wegens een storing niet verder ging. We hadden twee opties. Een half uur wachten op de volgende trein of de (overvolle) bus proberen te vinden. Wij gingen voor optie drie. Het was 2,5e kilometer lopen naar San Christoforo en de 2 km van daar naar de camping moest toch al. Dus waarom niet het hele eind. Zo gezegd zo gedaan. In ganzenpas en met een korte tussenstop bij een supermarkt om nog wat alcohol 96% in te slaan zodat Niek weer limoncello kan maken, waren we binnen een uur terug op de camping. De inmiddels bijna verlaten camping. We zijn nog met zo’n zes andere gasten over. Raar hoor! Maar we hebben vast wat spullen gepakt, ik heb nog genoten van een heerlijke, en de eerste, Italiaanse pizza en Niek van een pastaatje met zo’n dier erop dat hij zonder moeite ontleedde. Waarvoor hulde!! Nu uitrusten na ruim 25 kilometer sjouwen. Nog even een spelletje doen, want sinds gisterenavond kan ik ineens alles weer winnen. En dan aan onze laatste campingnacht beginnen. Morgen gaat de reis verder naar Oostenrijk!

Italië 2020

Dag 1 – Bestemming onbekend
Dag 2 - Kleurrijk en nat Innsbruch
Dag 3 - Tante Gert en de Olympsche gedachte
Dag 4 - Italië here we come!
Dag 5 - Zeker geen vruchteloze expeditie
Dag 6 - Luieren, of toch niet...
Dag 7 - Een jok- en fopfiets en houten billen
Dag 8 - Klinkende glazen en rammelend bestek
Dag 9 - Van Panarotta naar Panna cotta
Dag 10 - Campinggas(ten) on tour
Dag 11 - Treinen naar Trento (waarom het ov in Italië zo goedkoop is)
Dag 12 - Inpakken en door...
Dag 13 - Saai Sankt Johann en karaktervol Kitzbühel
Dag 14 - Diepe dalen en enorme hoogtepunten
Dag 15 - Koeiencorso en Speedy Gonzalez
Dag 16 - Uren in de rij voor een trio
Dag 17 - Om door een ringetje te halen
Dag 18 - Happy Heidelberg
Dag 19 - Indrukwekkende plekken